زمانی که طلب دنیا را میکنم تنها مشتی خاک بدست می آورم.وزمانی که باغ سرسبزی را خواهانم تنها شاخه گلی بدست می آورم.و یا زمانی که میخواهم دریا از آن من باشد تنها قطره ای از آن را بدست می آورم.

از خدا پرسیدم چرا خواسته هایم را اینگونه پاسخ میدهی؟ 

و او سکوت کرد و تنها سکوت.                                            

سالها بعد سکوت او را دریافتم.او سکوت کرد چون تمام موهبتش را به ما هدیه داده است. خواه قطره ای از دریای بی کران باشد و خواه موجی از آن.

حال هیچ تفاوتی بینشان نمیبینم.آری چون موهبت او تمام دنیا را فرا گرفته است!