آن زمان که احساسی چون افسردگی و ناراحتی به سراغتان می آید و در آرزوی خوشحالی.شادمانی و بی خیالی هستید آیا چون من از خود می پرسید چرا چنین ایام دلتنگ کننده و غمباری وجود دارد؟چرا از سینه ای که شادمان بود روزی هیچ آوازی بر نمیخیزد؟

و سپس از خدا پرسیدم که چرا این چنین است؟

و توضیح خداوند همه چیز را آشکار می کند. و آن اینکه روح آدمی چون سال فصلهایی دارد.

و آدمی نیز میباید از میان پاییز زندگی که همان مرگ است بگذرد و با نفس سرد زمستان فسرده شود.

اما بهار همیشه با حیاتی دوباره و تولدی نو می آید و از پی اش تابستان. تا زمین نرم را گرم کند.

آه.چه آرامشی خواهیم داشت از اینکه بدانیم دلایلی هست که روح آدمی نیز چون طبیعت فصلهایی دارد . فصلهایی پر بار.فصلهایی خشک. مواقعی برای شادمانی و مواقعی برای ناراحتی.

چه ملال انگیز میشد زندگی اگر همه چیز مثل هم بود.

پس تنها در گیر و دار زندگی است که روح آزاد میشود و کشمکش های زندگی هستند که به زندگی های ما تلخی و شیرینی میدهد و آنها را به اعتدال میرساند و تکمیل میکند.                "هلن استاینر رایس"