من فقط یک کمی خاک                   بودم٬همین

یک کمی خاک که فقط                    دعایش پر زدن آن سوی پرده ی آسمان بود

آرزویش همیشه دیدن                    آخرین قله ی کهکشان بود

خاک هر شب دعا کرد                    از ته دل خدا را صدا کرد

یک شب آخر دعایش اثر کرد            یک فرشته تمام زمین را خبر کرد

و خدا تکه ای خاک برداشت             آسمان را در آن کاشت

خاک را در دستان خود ورز داد          روح خود را به او قرض داد

خاک در دست خدا نور شد              پر گرفت از زمین و دور شد

راستی من همان خاک خوشبخت    همان نور هستم

پس چرا گاهی اوقات                       این همه از خدا دور هستم